Witajcie

Przemiła Pani Katarzyna zamówiła u mnie bardzo konkretną szkatułkę.

Dość wysoką, z wyplataną przegródką i wieczkiem, które będzie "trzymać się" pudełka. Kolor, ozdoby i zamknięcie - wszystko bardzo konkretne i zdecydowanie wybrane. 

Było to dla mnie spore wyzwanie - trzeba było trzymać się ściśle wskazówek i działać zgodnie z planem - żadnych improwizacji !

Szkatułka kosztowała mnie prawie tydzień pracy, trzeba przyznać że efekt tego nie odzwierciedla. Tym bardziej więc mam nadzieję, że spodoba się nowej właścicielce. Trzymajcie kciuki, zdjęcia poleciały do akceptacji.

widok ogólny:

Naokoło również pojedyncze kwiatki bratków.

Witam

Dzisiaj proponuje kompletny kursik na ozdobny koszyk z dwoma rączkami.
Przykłady takich koszyczków poniżej:

Żeby zrobić jakikolwiek koszyk na początku musimy mieć rurki.

Do skręcenia gazetowych rurek potrzebujemy gazety o dobrym papierze, patyczka do szaszłyka, kleju biurowego i nożyczek (1). 

Złożoną gazetę tniemy na pięć równych części wzdłuż górnej krawędzi (2). Przykładamy patyczek do gazetowego paska (3) i delikatnie prawą ręką kręcimy patyczkiem jednocześnie pasek podtrzymując lewą ręką (4). Końcowy rożek paseczka smarujemy klejem i dokręcamy (5). Gotowa rureczka ma około 55-60 cm długości i leciutko zwęża się ku przodowi (6).

W ten sam sposób przygotujemy rurki ze zużytego papieru ksero – są sztywniejsze od gazetowych i świetnie nadają się na osnowę koszyka

Koszyk zaczynamy od przygotowania kartonowego dna z rurkami osnowy.

Najpierw posmarujemy klejem wikolowym jedną tekturkę (8) i mniejszą ilością kleju spodnią stronę ozdobnego papieru (9). Teraz naklejamy papier na tekturę delikatnie wyciskając ewentualne bąble powietrza (10). 
Odrysowujemy kształt spodu naszego wzornika na drugiej tekturce (11) i wycinamy. To samo robimy z tekturką z naklejonym papierem(12). 
Otrzymamy dwa tekturowe dna, z czego  jedno pięknie ozdobione (13).

Przed ostatnią rurkę do wyplecenia przekładamy jak zawsze nad kolejną rurką i wkładamy od dołu w „oczko” powstałe w wyniku zagięcia pierwszej plecionej rureczki (26). 

Czas na ostatnia rurkę (27). Przekładamy ją przed rurka, którą przed chwilą postawiliśmy do góry i od góry wkładamy w powstałe oczko (28) (29). Następnie od dołu przekładamy pomiędzy dwoma rureczkami (30), lepiej widać to tu (31). Dolny brzeg gotowy.

Zaczynamy od połączenia dwóch rurek i zahaczenia ich o dowolną rurkę osnowy (33). 
Następnie rurkę, która jest z przodu koszyka przekładamy za kolejką rurką osnowy (34). To samo robimy z kolejna rurką, która jest z przodu kosza (35) i tak w kółeczko aż do momentu gdy skończą się pierwotne rurki (36). 

Teraz w środek koszyka wkładamy wzornik. Może nim być miska (40), doniczka, karton, styropian, drewno – cokolwiek o ciekawym kształcie i stabilnej konstrukcji. Dalej pleciemy ścianki w kółeczko tym samym splotem ósemkowym aż do osiągnięcia żądanej wysokości. Rurki, którymi pletliśmy zostawiamy z przodu – obetniemy je za chwilkę (41). 

Jednym z nich jest wykonanie pojedynczego warkocza. 

Pierwszym etapem jest zagięcie wszystkich rurek osnowy w dół, zahaczając je o kolejna rurkę (42).  Gdy dojedziemy naokoło do pierwszej rurki osnowy ostatnią przekładamy w powstałym oczku (43). Otrzymamy jeżyka (44).
Teraz każdą rureczkę zaginamy tak samo, tylko w górę (45) (46). Nasz jeżyk ma mocno sterczące igiełki (47).
Ostatnim etapem jest włożenie rurki osnowy w oczko z prawej strony, które powstało w wyniku dwóch poprzednich ruchów (48). Wszystkie końcówki rurek dość zdecydowanie pociągnijmy w dół, aby splot zakończeniowy mocno się związał (49). 

Po obcięciu wystających części nasz koszyk jest upleciony (50).

Zaczynamy od przełożenia dwóch złączonych rurek pomiędzy splotami ścianki koszyka (51) w dwóch miejscach w odległości takiej, by swobodnie włożyć dłoń (52). 
Rurki z dwóch stron przekładamy ponad krawędzią kosza i lekko oplatamy rączkę (53). Końcówki  rurek możemy podkleić dowolnym klejem (54). 
Następnie smarujemy całą rączkę klejem wikolowym i ciasno nawijamy dwie pozostałe rurki (55). Możecie użyć też wstążki lub jutowego sznurka.  Dla pewności można jeszcze podkleić rurkę na samym końcu i na trochę ścisnąć klamerką.

Po wyschnięciu bejcy koszyk zabezpieczamy lakierem wodnym lub nitro przynajmniej dwukrotnie, w odstępach czasu pozwalających wyschnąć poprzedniej warstwie (60). 
Lakierowanie utwardza wyroby i nadaje im cech wodoodporności oraz pięknie wydobywa kolor. 

Witam 

Przedwczoraj przylazło moje dziecię najmłodsze i zaskomlało o torbę na ramię. Na już, bo do szkoły MUSI mieć koniecznie, a w domu NIC absolutnie się do tego celu nie nadaje.

Zrobiła minę kota ze Shreka.

Nie jestem odporna na kocią minkę, więc westchnęłam ciężko, odłożyłam wiklinkę i przeprosiłam się z maszyną do szycia.

Powiedzieć, że umiem szyć to spora przesada ale wiem też, gdzie jest pedał i jak nawlec nitkę, więc obdarta z argumentów zaczęłam rozglądać się po domu, z czego by tu sprytnie tę torbę wymodzic... Znalazłam w garderobie spodnie syna ze sporą dziurą na pupie, odłożone w prehistorii zapewne z nadzieją, że je naprawię.

Stanęłam w prawdzie sama z sobą - nie naprawię ich już nigdy !!

I tak w bólach i mękach, przy okrzykach triumfu i rozpaczy powstała niezbędna i niezastąpiona torba na ramię, ukończona o jakże wdzięcznej nocnej porze, czyli gdzieś tak o 2.30...

Tak naprawdę nic szczególnego i nic specjalnie pięknego, ale kto nadąży za gustem młodego człowieka...

Kochane :)

Spotkał mnie ostatnio niebywały i niespodziewany zaszczyt. 

Otóż otrzymałam od dwóch czytelniczek mojego bloga wyróżnienia dla mojej twórczości, pomysłów i pracy, którą wkładam w pisanie i prowadzenie tego tutaj bloga.

Jak na tak młodego bloga to dla mnie wyróżnienie szczególne.

Jaśminko, bardzo dziękuje Ci za uznanie, za zauważenie moich kursików, a mistrzynią plecenia w ogóle się nie czuje ! Ty i Twoje papierowe przecudne kwiaty inspirujecie mnie do podejmowania wyzwań i opanowania nowych technik.

Oto "medal" od Jaśminy, wejście do jej niezwykłego bloga po kliknięciu na obrazek.

Następnego dnia przyszło drugie uznanie, od kobitki która to do mnie zagląda :) i niezwykle mnie to cieszy.

Ewoz - dziękuję i buziaczki dla Ciebie !

Ponieważ nie przepadam za takimi blogowymi zabawami, choć z pewnością są miłym doświadczeniem,  nie gniewajcie się, ze nie pociągnę jej dalej - dla mnie wszystkie jesteście godne wyróżnienia za Waszą kreatywność, chęć oderwania się od codzienności i zajrzenia w siebie głębiej, by odkrywać swoje pasje i zainteresowania. 

Wszystkim pasjonatkom robótek ręcznych przyznaję Medal Kreatywności i Nietuzinkowości  !!!

pozdrawiam

Witam :)

Jak zapewne wiecie kocham róże, o czym nie raz pisałam na blogu, zresztą jego wystrój również o tym świadczy.

Żywe kwiatki w wazonie stoją króciutko, a na te ogrodowe trzeba jeszcze troszkę poczekać. A ja nie lubię czekać, a że od dawna podobały mi się papierowe kwiaty (plastikowych nie trawię) postanowiłam nauczyć się wykonywania różyczek z papieru.

Technik, sposobów i materiałów z których robi się kwiatki jest naprawdę sporo. Jedne proste, mniej lub bardziej efektowne, inne bardzo pracochłonne nie zachęcają do pierwszych prób.

Zafascynował mnie prościutki sposób wykonania różyczki z ... papieru toaletowego !

Wybrałam kolorki i tak oto powstały dwa malutkie bukieciki:

Też lubi róże, a że pokoik ma w kolorze fuksji kwiatki fajnie komponują się z wystrojem wnętrza, zresztą  zobaczcie sami:

A jeśli chcecie sami pozwijać takie kwiatuszki tu jest sposób ich wykonania

Witam :)

Działam, działam, więc pokazuje efekty mojej pracy.

Stał taki samotny na półeczce, tak smutny, że postanowiłam dorobić mu braciszków i siostrzyczków:

Niesamowicie podobają mi się przecierane koszyki w wykonaniu naszych czeskich koleżanek. 

Widziałam sporo takich koszyczków, zazwyczaj  przecierka wykonywana jest białą farbą na ciemniejszym tle.

Podobne w efekcie końcowym jest patynowanie, choć jest to działanie odwrotne: koszyk malowany na biało jest przecierany patyną (rodzaj farby) w ciemnym kolorze: grafitowym, czarnym, brązowym, zielonym itp.

Pokusiłam się i zakupiłam patynę (droga skubana), ale jakoś niesporo mi to idzie.

Postanowiłam więc skorzystać z pierwszej metody, której pierwsze próby pokazałam tutaj. 

Tym razem zrobiłam dwie serie po trzy koszyki w każdej, dość duże w formie, takie troszkę "rustykalne". Plotłam splotem ósemkowym, potem dwa rzędy splotem z trzech rurek, później kawałek diamencikiem, znów dwa rzędy splotem z trzech rurek i na koniec ósemkowym odwrotnym.

Same kosze zostały pomalowane zapomnianymi bejcami marki "Flugger". Kupiłam je na początku przygody z wiklinką, kiedy jeszcze nie bardzo orientowałam się, co warto mieć i gdzie kupować. 

Zapłaciłam za nie majątek. 

Kiedy bejca wreszcie wyschła wzięłam gąbkę do naczyń i leciutko maczając w białej farbie przetarłam w miejscach wyplatanego wzoru, takim szybkim, zdecydowanym ruchem.

Efekt jak widać, nie jestem zachwycona ale również nie zniechęcam się do tej metody i będę próbować dalej.

Dla podkreślenia stylistyki koszy oplotłam wszystkie "trzymadła" jutowym sznurkiem.

I tyle na temat próbnych przecierek

Witam

Właściwie to mocno się zastanawiałam, czy pokazać Wam ten komplet. 

Ostatnio coś mam pecha i raz po raz zdarza mi się jakaś skucha i to najczęściej w momencie, gdy koszyki są prawie gotowe tzn. podczas lakierowania.

I tu też miałam taką wpadkę. 

A że człowiek uczy się na błędach i to niekoniecznie własnych ku przestrodze pokażę swoje nieudane dzieło.

Koszyki zostały zainspirowane bardzo ładnym zdjęciem kwiatków, znalezionym w necie.

Jeszcze takie ujęcie:

Jest jeszcze mała miseczka:

I większa misa:

Do momentu lakierowania bardzo podobał mi się ten komplecik. 

Motyw kwiatowy wydrukowałam na drukarce atramentowej, nawet się nie rozmazał i nie pomarszczył...

Maznęłam lakierem ... i oniemiałam: wylazły na zewnątrz wszystkie nadruki, pieczątki, długopisowe napisy, które były skręcone w środku rurek !!!

Ech... przypomniałam sobie początki mojego plecenia. Wtedy właśnie miałam przyjemność zrobić kilka białych koszyków z tym właśnie motywem róż.

Tak mnie jakoś naszło na decoupagowanie i powstał biały komplecik.

Komplet ten jest o tyle charakterystyczny, że został pomalowany dwoma kolorami farby: intensywną zielenią w środku i białą farbą na zewnątrz. 

Zależało mi, aby nie było prześwitów pomiędzy rurkami 

Taki efekt można osiągnąć, malując wielokrotnie koszyk wzdłuż rurek dość gęstą farbą.

Brzegi koszyczków maznęłam złotą farbą - najczęściej używam malutkiego słoiczka "złotolu" - ma ładny kolor starego złota i dobrze trzyma się na wyrobach. Niestety, jest dość drogi.

Serwetka z różami, którą użyłam do ozdobienia koszyków miała białe tło, więc nie musiałam wycinać tych wszystkich różyczek, tylko zastosowałam metodę wyrywania na mokro, tak jak tutaj.

Na wierzch wystarczyła jedna warstwa lakieru z połyskiem.

Dostałam nietypowe zlecenie do błyskawicznego wykonania: koszyk w patriotycznych kolorach.

Cóż , pomyślałam musi być biało-czerwony i to w wyrazistych kolorkach z zachowaniem układu barw naszej flagi, a więc biel z wierzchu, czerwień na dole.

Tło z pewnością białe, ale co na wzorek ???

Ustaliłam z zleceniodawczynią, że najlepsze będą maki - duże, wyraziste plamy czerwieni na białym tle. Poza tym tak się patriotycznie kojarzą: "Czerwone maki na Monte Casino..." śpiewałam w szkole i te maki bardzo mi się spodobały.

No i z tych rozważań wyszło takie coś:


Koszyk został wykonany na bazie kartonu, o czym pisałam tutaj.
Plotłam z rurek skręconych z zużytego papieru ksero, takie niepotrzebne kartki, które normalnie w każdym biurze lądują do niszczarki, a u mnie w pracy nie - ja je zbieram !

Dół koszyczka ozdobiłam papierową czerwoną wstążką:


Motyw maków umieściłam na ściankach metodą decoupagu. Bardzo ładnie intensywny kolor kwiatów odbija się od czysto białego tła.
Ścianki nie były malowane - zostawiłam naturalny, śnieżnobiały kolor rurek. Dzięki temu oszczędziłam nieco czasu - cały koszyczek powstał w dwa wieczory, a jak pewnie już wiecie najwięcej czasu w zabawie z wiklinką tracimy czekając aż farba, klej czy lakier wyschnie.

Koszyk ma dno w kształcie kwadratu. Będzie wypełniony po brzegi słodyczami.


Na dnie napis dwujęzyczny wykonany srebrnym reliefem - podziękowanie za miłe przyjęcie. Koszyczek ma być pamiątką z Polski od panienki, która już w poniedziałek rusza na "wymiankę szkolną" poza granice naszego pięknego kraju.


Uff, ale miałem tempo, cieszę się że zdążyłam i teraz spokojnie mogę napić się kawki.

pozdrawiam !