Witam

Myślałam, że już nigdy jej nie skończę... Dłubałam i dłubałam, rządków niby przybywało ale ciągle nie mogłam osiągnąć szerokości okna.

Aż nadszedł ten dzień i po bez mała roku powstała w całości firanka do pokoiku mojej córki.

Kolorek, wzorek, wielkość wybrała czarownica, ja byłam tylko marnym wykonawcą. Nie jest to moja pierwsza firanka, zrobiłam ich już kilka ale jakoś nie było okazji się pochwalić, może kiedyś jeszcze je pokażę. Dzisiaj z dumą prezentuję najnowsze dzieło:

 I na oknie mojej córci - bardzo słoneczny pokój więc storczyki mocno "zapączkowały"

Słaba jakość ostatniego zdjęcia, marny ze mnie fotograf, pod słońce w ogóle sobie nie radzę...

To chyba na razie ostatni wpis "nie wiklinkowy" - od jutra zamęczę Was moimi papierkami !

pozdrawiam

Witam

Czego to człowiek nie zrobi dla dziecka a szczególnie, gdy tym dzieckiem jest czarownica o oczach kota ze Shreka...

Moje dziecię zażyczyło sobie wełnianych rękawiczek.

A że natura obdarzyła je wyjątkowo szczupłymi łapkami przy stosunkowo długich palcach (po mamusi...) trudno jest kupić jej rękawiczki, które nie byłyby za szerokie.

Mamooooo .... zrób mi rękawiiiiiczki !!!

Mamooooo ...

No cóż, wiem jak wyglądają druty, nawet umiem narzucić oczka bo kiedyś dawno, dawno temu moja nieoceniona Babcia uczyła wnusię swoją tego, co panienka wiedzieć powinna: robótek szydełkowych, dziergania na drutach, wyszywania ...

Z tych lat dziecięcych najbardziej pokochałam szydełko i chętnie do niego wracam, ale druty ??? 

Mamooooo...

Postanowiłam spróbować nie gwarantując efektu końcowego. Jakieś małe pojęcie miałam, bo 100 lat temu nawet poczyniłam parę wełnianych skarpet ! Wzięłam więc głęboki oddech, pięć obłędnych pończoszniczych drutów i śliczna włóczkę z dużą domieszka wełny w naturalnym kolorze i zabrałam się do pracy.

Ile razy prułam to cudo - nie zliczę. Ale im bardziej mi nie wychodziło, tym bardziej byłam zacięta. No i to nieustanne : Mamoooo!  za plecami...

Pokażę Wam tą moja katorgę, choć wprawione dziewiarki pewnie pękną ze śmiechu. Sama już teraz wiem, że powinnam zrobić je inaczej, że palec nie tak, że za krótkie.. eh takie tam ... drobiazgi :)

I tak jestem dumna ze swojego dzieła a czarownica - nosi je z ochotą !

Następne będą ładniejsze...

pozdrawiam

Witam

Kontynuując tradycję sprzed roku zapraszam na posezonową wyprzedaż moich prac. 

Zawsze po okresie jarmarkowo-kiermaszowym zostają rzeczy, które nie znajdują nabywców. A sezon bożonarodzeniowy już bliziutko i każda rękodzielniczka wie, że czas zabrać się za ozdoby choinkowe, więc miejsce na półeczkach wskazane.

"Urocze 15-stki" to piętnaście wybranych przeze mnie plecionek różnych tematycznie (i jedna praca szydełkowa). Każdą z nich zdecydowałam się oddać właśnie za 15 zł tak, by była w zasięgu portfela większości osób ( koszty przesyłki to standardowo dodatkowe 9,50 zł pocztą polską).

Jeśli więc spodoba się Wam któraś praca (lub kilka...) napiszcie w komentarzu jej numer, a ja zarezerwuję ją dla Was (zgłoszenia przyjmuję również mailem: magdakomar@onet.eu).

Wybierajta !!!

1. Butelka na dobry trunek, chyba 0,75 l

Witam

Och dawno, dawno nie sięgałam po szydełko :) wiklinka przejęła nade mną władze i nijak nie mogę się od niej uwolnić .

Zmobilizowała mnie jednak pewna przemiła Pani zamawiając u mnie kołnierzyki.  A więc wzięłam się do roboty i szybciutko dorobiłam wybrany kołnierzyk w wybranym kolorze.

Na bazie jednego z moich ulubionych wzorów powstał stalowo-szary kołnierzyk z wiązadełkiem.

Część osób pyta mnie o wzór do kołnierzyków. Niestety takowych nie posiadam !

Szydełkuję najczęściej inspirując się jakimś znalezionym w necie zdjęciem, dopasowując ilość oczek i modyfikując kształt ostateczny po drodze wielokrotnie.

Nie jestem więc w stanie dać Wam przepisu na moje kołnierzyki.

Ale mogę pokazać zbliżenie jednej części motywu, z pewnością można z tego zdjęcia wyrysować wzór.

Każdy kołnierzyk po zakończeniu szydełkowania piorę, namaczam na chwile w Łudze, przypinam do deski do prasowania nadając ostateczny kształt i na koniec lekko przeprasowuję.

Wiem, że klientka zadowolona a to dla mnie ogromna satysfakcja :)

Polecam początkującym szydełkującym zrobienie właśnie kołnierzyka. Wzory w necie do znalezienia niektóre naprawdę proste, szydełkownia nie jest wiele, kołnierzyk spokojnie do wykonania w jedno popołudnie a praca jest efektowna i praktyczna.

pozdrawiam

Witam

Jestem osoba aktywną i nie trawię wszelkiej formy bezczynności. Nie znoszę chorować, leżenie w łóżku podoba mi się tylko przez pół dnia i później mnie "nosi".

Paskudna grypa, najpierw tzw. żołądkowa później normalna zatrzymała mnie w domku na wiele dni.

Osłabiona wysoką gorączka nie bardzo mogłam zająć się moją ukochaną wiklinką.

Przeprosiłam się więc z szydełkiem, a że magazyny mody krzyczą o panującej modzie retro i znów modnych koronkowych kołnierzykach spróbowałam takowe zrobić.

Poniżej kilka przykładów moich zmagań z modą i bawełniana nitką. Wszystkie kołnierzyki to połączenie zachwytu nad znalezionym obrazkiem z netu, moją umiejętnością rozszyfrowania wzory i dopasowania go do grubości posiadanej nitki oraz odrobiny radosnej, niczym nie spętanej twórczości.

Pierwszy kołnierzyk wykonany został na bazie elementów kolistych połączonych później w całość falistą obwódką.

Nitka ładnie błyszcząca, czysto biała. Kołnierzyk nakrochmaliłam nierozcieńczona Ługą i pozostawiłam do wyschnięcia.

Drugi kołnierzyk wymyśliłam sama. Użyłam nitki czysto bawełnianej, matowej o lekkim zabarwieniu ecri.

Wiązadełko to jeden sznureczek poprowadzony przez dwa otworki na końcach kołnierzyka.

Również wykrochmalony, ale nieco słabiej.

Trzeci kołnierzyk to prawie klasyczne ananaski. To dzieło wykonane z nitki tej samej, co pierwszy kołnierzyk.  

Czwarty kołnierzyk zrobiłam z grubego kordonka w beżowym kolorze. Taki bardziej "swetrowy" wzór.

Niezwykle relaksujące zajęcie, nie mogę oderwać się od szydełka, także niebawem chwalić się będę kolejnymi dłubanymi pracami.

pozdrawiam wciąż zakatarzona.

Witam

Jak w temacie no muszę się pochwalić, jakie to cudne cudeńka dostałam od różnych zdolnych łapek w ramach wymianki:

Moja choinka będzie cudna w tym roku !!!!!

serdecznie dziękuję  :)

Udało się. Skończyłam. Trzecia z serii sukienka dla Pani Ani oddana właścicielce. Uffff

Zdjęcie  okropne, robione telefonem - przepraszam za jakość, zapomniałam cyknąć w domu i ratowałam się na wyjeździe komórką.

 

Mam w związku z tą sukienką nowe przemyślenia: 

- nigdy więcej turkusowego kordonka - oczy wyłażą z orbit przy tym kolorku
- na długo dam spokój z ananaskami, gdyż boje się zajrzeć do lodówki, czy tam też nie siedzą...

- jesienią powinno się robić jesienne rzeczy, bo te mocno plażowe nijak nie współgrają z pogodą za oknem

- trzy pod rząd sukienki o bardzo podobnej formie to stanowczo za wiele

- następnym razem postaram się nie modyfikować twórczo wzoru, gdyż kończy się to nieuchronnie  nieustannym pruciem i robieniem na nowo.

pozdrawiam