Witajcie po świętach

Czas szybko ucieka, dopiero co piekłam mazurka a tu już trzeba wrócić do codzienności i zapomnieć o świątecznym lenistwie...

Tuż przed Wielkanocą kończyłam na ostatni moment, jak to u mnie zazwyczaj niestety bywa cztery spore kosze.

Było to zamówienie niespodziewane i bardzo konkretne: duże, mieszczące A4 kosze z pokrywką, białe w róże.

Skorzystałam z pokrywek po kartonie na papier ksero aby mieć pewność właściwego wymiaru.

Kosze są właściwie takie same z wyjątkiem drobnych różnic w zdobieniu i kolorystyce:

Wykonanie jednego kosza tą metodą jest dość pracochłonne. Wymaga wielu etapów pracy. Opiszę je pokrótce nie po to, żeby Was zniechęcić, ale by dobrze zrozumie ilość czasu, własnej pracy i serca włożonego w stworzenie jednego koszyka.

1. Najpierw do  pokrywki z kartonu po papierze ksero  naokoło przykleiłam rurki z papieru ksero - to osnowa przyszłego kosza.

2. Następnie pokrywkę z zewnątrz okleiłam rurkami gazetowymi zostawiając miejsce na wstążkę

3. Miejsce na wstążkę a zarazem końcówki przyklejonych rurek osnowy zasłoniłam przyklejając naokoło papier

4. Kartonowe wnętrze kosza okleiłam białą tapetą

5. Czas na wyplecenie ścianek koszyka - zakończeniem jest pojedynczy warkocz.

6. Malowanie na biało to położenie co najmniej trzech warstw farby w odstępach czasu wystarczających na wyschnięcie poprzedniej warstwy - takie malowanie gwarantuje "zalepienie" szczelin pomiędzy wyplotem, co niezmiernie mi się podoba.

7. Kiedy farba dobrze wyschnie położyłam pierwszą warstwę wodnego lakieru. Kosz wstępnie gotowy.

8. Czas na pokrywkę. Najpierw wycięcie kartoników i przyklejenie do nich rurek osnowy.

9. Teraz można wpleść brzeg pokrywki i tu też jako zakończenie użyłam pojedynczego warkocza.

10. Pokrywkę malujemy tak, jak kosz - trzykrotnie.

11. Jedna warstwa wodnego lakieru położona na pokrywkę ułatwi zdobienie.

12. Przygotowujemy ozdoby. Z wybranej serwetki wydzieramy motyw różany. Na cały kosz sześć sztuk.

13. W wybranych miejscach na kosz naklejamy róże - tu cztery sztuki, które rozdzieliłam przerywając w miejscu przechodzenia wstążki.

14. Na pokrywkę również naklejamy wzór serwetkowy - dwie róże.

15. Po porządnym wyschnięciu naklejonych motywów kosz i pokrywkę jeszcze co najmniej dwa razy lakierujemy starannie przykrywając lakierem serwetkowe motywy.

16. Kiedy lakier wyschnie można pozłocić brzegi kosza i pokrywki.

17. Następnie naklejamy papierową wstążkę w pozostawionym wolnym miejscu i doklejamy kokardę.

18. We wnętrzu w miejscu łączenia tapety  z wyplotem również wkoło naklejamy papierową wstążkę.

19. Kwiaty na pokrywce leciutko poprawiłam złotym reliefem, który nadał im plastyczności.

20. Aby pokrywka spełniała swoją rolę przywiązałam ją do kosza w dwóch miejscach złotą wstążką.

21. Jeszcze tylko drobne poprawki lakierem w sprayu i kosz gotowy.

I tak w sumie cztery razy...

pozdrawiam

Witam

Jeszcze szybciutko przed Wielkanocą podzielę się z Wami sposobem na domowy chleb.

A nuż któraś z Was zechce taki zaserwować przy Wielkanocnym śniadaniu?

Chlebek jest bardzo prosty do upieczenia, wymaga jedynie piekarnika z termoobiegiem.

Po upieczeniu wygląda tak:

Ma bardzo chrupiąca skórkę, wiele pyszności w środku i znacznie mniej chemii niż w chlebie z najlepszej nawet piekarni.

drożdże rozgnieść w palcach, wymieszać z wodą i cukrem i już po chwili dodać:

zamieszać najlepiej łapą. Teraz dodajemy to, co lubimy:

Chleb z otrębami jest bardzo zdrowy, ma właściwości przeczyszczające i troszkę bardziej się kruszy, niż chleb bez otrębów. Nie każdy jednak je lubi. Chlebek na zdjęciu jest bez otrębów więc po przekrojeniu jest dość jasny.

Obie wersje jednakże ładnie się pieką i na pewno będą Wam smakowały.

Ciasta nie odstawiamy do wyrośnięcia, tylko gotową masę, która nota bene wygląda jak błoto wkładamy do foremek, najwygodniej silikonowych lub jednorazowych, takich jak do pasztetu.

W moim piekarniku mieści się ich właśnie sześć.

Nastawiamy na termoobieg na 180 stopni i pieczemy godzinę. Pod koniec pieczenia tak na 10 minut możemy termoobieg zmienić na termoobieg i dolnym pieczeniem.

Nie polecam kroić gorącego chleba, choć zapach bardzo kusi! Poczekajcie, aż wystygnie i wtedy rozkoszujcie się smakiem - najlepszy z masłem i powidłami śliwkowymi!!!

pozdrawiam i życzę 

Witam

Przedstawiam Wam dziś Kury Wielkanocne, kokoszki które dopiero co wróciły od fotografa i są lekko obrażone, gdyż nie wszyscy dojrzeli w nich ich kurzą duszę nazywając bez pardonu kaczkami tudzież gęsiami.

Kury zaraz po wykluciu, jeszcze całkiem ślepe wyglądały tak:

 Szybko jednak nabrały kolorku i blasku:

 A kiedy urosły im grzebienie i ogonki mogły już powoli zacząć przyglądać się światu leniwym wzrokiem...

Czyż nie są rozbrajające?

Witam

Wielkanoc za pasem a więc będą kurczaki. 

Robiłam już takie koszyki w zeszłym roku, podobały się szczególnie dzieciakom więc i w tym roku pokusiłam się o zrobienie dwóch egzemplarzy. Tak wyglądały chwilkę po wypleceniu:

 Są to koszyczki na bazie kartonowego dna. Rurki osnowy koniecznie z papieru ksero - wskazana tu jest odpowiednia sztywność koszyka.

Rączka została wypleciona splotem, który całkiem niedawno odkryłam w internecie. Instrukcja do niego była niezwykle nieczytelna, więc musiałam dochodzić sposobu metodą prób i błędów, ale się udało.

Maznęłam kurczaki bejcą. Ten brązowy to nowy dla mnie kolor: leszczyna, ciemny o ładnym odcieniu.

Następnie lakier, co najmniej dwie warstwy mocnego lakieru! 

Dziobki i grzebienie zostały zrobione z kawałka worka jutowego i przyklejone na klej na ciepło. Oczy kupiłam w sklepie, ale podobno niektórzy robią je sami z opakowań po tabletkach i pieprzu.

Teraz moje kurczaki powędrowały spełnić swoją wielkanocną misję...

... a w poczekalni u fotografa rozsiadły się już dumnie kury i kokoszki.

Witajcie

Wszystkim Wam serdecznie dziękuję za tak budujące, tak przemiłe komentarze pod moim ostatnim wpisem. Bardzo się cieszę, że spodobał Wam się mój wazon - ja bardzo go lubię, a teraz jeszcze gałązki wypuściły listki i całość prezentuje się cudownie wiosennie.

A już niedługo zawisną na nim pisanki i przycupną kurczaki !

Dziś chciałabym zaprezentować dwa spore kosze, zrobione w ciepłej tonacji beżów, zieleni i czerwieni z lekką domieszka bardzo ciemnego różu, a może nawet karminu?

Drugi kosz w bardziej zdecydowanych kolorkach:

Kosze zostały uplecione na wzorniku splotem ósemkowym odwrotnym, czyli po każdym okrążeniu następne pleciemy w drugą stronę.  Instrukcję tego splotu zrobię - obiecuję po Wielkanocy.

To bardzo dekoracyjny splot, kosze nim wykonane zawsze przypominają mi sweter robiony na ogromnych drutach.

Róże wykonałam z włoskiej krepiny.

Jak kręci się takie róże można podejrzeć w internecie, jest naprawdę wiele filmów instruktażowych, więc nie widzę potrzeby prezentowania tego tutaj.

Krepina włoska jest konieczna dla tego typu kwiatów, gdyż wymagają one papieru dość sztywnego, znacznie grubszego niż zwykła krepa i zdecydowanie nie można tej krepiny zastąpić zwykłą bibuła czy popularną, szkolna krepą.

Róże zrobione w kilku wielkościach zostały następnie przyklejone do brzegu koszyczków za pomocą kleju na ciepło.

Na koniec pomiędzy kwiatki dodałam troszkę kolorowego sizalu i gotowe.

Wiecie, jak to jest? Szewc bez butów chodzi, tak mówią i wiele w tym prawdy.

Niejednokrotnie, kiedy opowiadam spotkanym osobom o moim hobby słyszę: no to pewnie masz w domu wiele koszyków! Tak, mam: na sprzedaż, zamówione lub robione na kursy czy inne pokazy. 

Właściwie jeszcze nie miałam okazji zrobić prezentu samej sobie, a lista potrzeb i chciejstwa jest duża.

Tym razem jednak postanowiłam znaleźć chwilkę i upleść sobie dawno wymyślony wazon:

Wazon został upleciony splotem ósemkowym na istniejącym szklanym wazonie, który z uwagi na zdobienia nie bardzo pasował mi do wnętrza. 

Wazon ma  interesujący kształt, który bardzo mnie zainspirował.

Węższy z góry  i szeroki na dole, o ciężkiej, szklanej podstawie bardzo nadawał się do wykorzystania splotu ósemkowego.

Pomalowałam go dwoma bejcami przenikającymi się w części środkowej: "żółcieniem" i zielenią sosnową".

 Na środku wymodziłam ozdobę z zasuszonej róży, rafii, liścia ze starego bukietu (nie mam pojęcia, jaka to roślina) i kawałka takiej siateczki z hurtowni florystycznej. Przyklejone na klej na ciepło trzyma się na amen.

A że kocham róże nie mogłam się oprzeć i całość kompozycji urozmaiciłam kilkoma suszonymi, bordowymi różyczkami:

Wazon spełnia bardzo ważną rolę - trzymam w nim wiąchę z ogrodu: gałęzie leszczyny ozdobnej na której za jakiś czas pojawia się przepiękne, bordowe listki, gałęzie wierzby mandżurskiej, bardzo popularnej w naszych ogrodach ze względu na fajnie pokręcone, pomarańczowo-żółte gałązki z żywo zielonymi listkami oraz gałęzie zwykłej brzozy, którą uwielbiam.

A teraz sobie stoi w mojej pracowni i cieszy oko - chyba zaproszę go do salonu...

 pozdrawiam

Buty, buty, buty... czas chyba otworzyć mini-warsztacik szewski.

Lubię je robić, plecie się takie butki bardzo przyjemnie, forma sama "wychodzi" spod paluszków jeśli oczywiście trzyma się paru zasad.

Sposób na buta pokazywałam już wcześniej na przykładzie trampka, zasada jest podobna dla każdego obuwia, a wersji może być naprawdę wiele.

Poniżej czworaczki, butki na zamówienie zrobione bez jęzorka:

A niżej wielki bucior z obcasem, wypleciony z jęzorkiem. 

But ten ma służyć jako swoisty "kosz prezentowy" - będzie podarunkiem dla pewnej osoby od jej fanów.

Na spodzie, na podeszwie ma wypisaną złotym reliefem dedykację, której ze względów oczywistych nie publikuję.  Wypełniony będzie po brzegi słodkościami, tak jak but w tym właśnie linku.

Co myślicie o takim "opakowaniu prezentu" ?

pozdrawiam, już niedługo przedstawię moje tworki wielkanocne 

Witam

Dziś prezentuję instrukcję wykonania najbardziej chyba popularnego splotu, wykonywanego dwoma rurkami - splotu ósemkowego. 

Wykorzystamy przy pokazie nasze dno, na którym uczyliśmy się dolnego brzegu koszyka.

Teraz rurkę białą krzyżujemy z rurkę różową przekładając ją od zewnątrz koszyka do jego wnętrza nad rurką różową tworząc niejako ósemkę - stąd nazwa splotu. 

To samo robimy z rurką różową i tak na zmianę w kółko aż dojedziemy do miejsca, w którym zaczynaliśmy splot.

Aby ukryć nieco początek wyplotu, czyli dość grube połączenie obu rurek postarajmy się zapleść nasze rurki tak, by początek znalazł się między nim, chowając się nieco w przyszłej ściance koszyka.

Pleciemy tak długo w kółeczko, aż uzyskamy żądaną wysokość koszyka. Jeśli kończą nam się rurki - dokręcamy kolejne w tym samym kolorze.

Plotąc dwoma rurkami o różnych kolorach przy parzystej liczbie rurek osnowy uzyskamy swoisty wzorek: pionowe pasy na ściance koszyka.

Upleciony koszyk zakańczamy wybraną metodą (o nich w następnych instrukcjach).

Czasem korzystam z tego sposobu przy ozdabianiu moich koszyków:

Postępujemy podobnie, jak w poprzedniej wersji, lecz efekt jest nieco inny z uwagi na nieparzystą liczbę rurek osnowy.

Ale po kolei.

Tak, jak w I wersji  rurkę białą krzyżujemy z rurką zieloną przekładając ją od zewnątrz koszyka do jego wnętrza nad rurką zieloną.

Teraz przekładamy rurkę zieloną i tak dalej, i tak dalej... aż do mniej więcej polowy wysokości koszyczka.

Na ściance wyraźnie zarysowuje nam się skośny wzorek biegnący w prawą stronę - widzicie go?

Moim celem teraz jest  poprowadzenie skośnego wzorka w drugą stronę, czyli skos w lewo.

Dlatego też od tej chwili będziemy przy krzyżowaniu rurek przekładać je od wewnątrz koszyka na zewnątrz, czyli dokładnie odwrotnie, niż dotychczas.

Na pierwszym zdjęciu rurka biała normalnym trybem powinna zostać przykryta rurką zieloną  ale w naszej sytuacji to rurka biała od wewnątrz koszyka przechodzi na zewnątrz, pokrywając rurkę zieloną.

Plotąc w ten sposób uzyskamy efekt skosu, biegnącego w drugą stronę, niż do tej pory.

Możemy na koniec dla kontrastu wypleść kawałeczek jednym kolorem. 

Czeka nas jeszcze górne zakończenie i koszyk wypleciony.

Taki efekt skośnego wzoru wykorzystałam również w moich pracach:

a w dwie stronki wzorek tu:

Powodzenia !!!