Witam

Na pierwszy ogień weźmiemy się za dolny brzeg.
Powinniśmy go robić zawsze, aby zakryćkartonowe dno, a rurki ustawić ładnie w pionie do dalszego wyplotu.

Widziałam na szkółkach prowadzonych przeze mnie, że wykonanie dolnego brzegu niejednokrotnie sprawia trudność początkującym wikliniarkom. Dlatego też starałam się pokazać jak najbardziej szczegółowo, jak wykonać poszczególne kroczki, by otrzymać równy, dolny brzeg koszyka.

Początek koszyka to wykonanie "słoneczka" czyli kartonowego dna (tu oklejonego pogniecioną gazetą) z wklejonymi pomiędzy dwie tekturki rurkami osnowy.

Użyłam dwóch kolorów rureczek, aby łatwiej pokazać kolejne koczki.

Zegnijmy pierwszą, dowolną rurkę w prawo. U mnie to rurka brązowa.

Teraz rurkę brązową zahaczamy o następna rurkę brązową i ustawiamy w pionie. 

Czas na rurką żółtą. Tak jak poprzednio rurkę brązową i teraz zaczynamy od zagięcia rurki żółtej w prawo.

Następnie przekładamy rurką żółtą przed rurką brązową identycznie, jak poprzednio.

I zahaczamy ją o sąsiadującą rurką żółtą, stawiając w pionie.

Przyjdzie taki moment, że dojedziemy do miejsca, w którym zaczynaliśmy nasze plecenie, czyli zostaną nam dwie rurki do zaplecenia.

Rurkę brązową zginamy w prawo, jak zawsze i przekładamy przed rurką żółtą.

Teraz musimy od dołu włożyć rurkę brązową w przestrzeń pomiędzy pierwszą, zagięta w prawo rurką brązową a tekturowym kółkiem. 

Ostatnia rurka żółta wymaga odrobiny skupienia. 

Najpierw zaginamy ja w prawo, jak zwykle a następnie wkładamy od góry pomiędzy tekturowe dno
a sąsiednią rurkę brązową.

Następny kroczek to włożenie od dołu rurki żółtej w "oczko" między dwoma zaplecionymi rureczkami.

Tak, jak inne rureczki i tą rurką żółtą ustawiamy w pionie.

Efektem naszego trudu jest kartonowe dno koszyka z pięknie wyplecionym brzegiem tak na zewnątrz jak i od wewnętrznej strony koszyka.

Życzę powodzenia i cierpliwości w nauce! 

Witam

Dawno temu obiecałam Wam instrukcje wykonania splotów wikliniarskich i teraz ochoczo spełniam tą obietnicę.

Poniżej znajdziecie  linki do postów pokazujących konkretne sploty:


Jak zrobić dolny brzeg koszyka


Będę je na bieżąco uzupełniać o kolejne instrukcje.

Są to moje sposoby wykonania rzeczonego splotu, być może dla zawodowego wikliniarza dalekie od fachowej instrukcji, lecz mnie wystarczają i pozwalają uzyskać założony końcowy efekt.

A dla zachęty dla wszystkich początkujących wikliniarek i tych, co już życia bez plecionek nie mogą sobie wyobrazić zamieszczam, za zgodą autorki, wierszyk znaleziony na popularnym forum robótkowym.

Witajcie

Trafiła do mnie Pani, która pisze fajne artykuły w jednym z internetowych magazynów ślubnych.

Prosiła o zgodę na publikacje moich prac, na co ochoczo kiwnęłam łepkiem i tak oto wybrane koszyki znalazły zaszczytne miejsce na łamach tego bardzo fajnego poradnika ślubnego:

Myślę, że każda przyszła panna młoda mogłaby ukoić skołatane nerwy czytając o bardzo oryginalnych i niezwykle użytecznych pomysłach, które każdy w własnym zakresie jest w stanie wykorzystać na swoim ślubie.

Witam :)

Urodziny Teściowej ! 18-ste oczywiście, bo Teściowa fajna babka i w duszy wciąż młoda dziewczyna.

Przy okazji załatwiania całkiem innej, paskudnej sprawy podjechałam na kawkę do jubilatki, bo choć my na Kaszubach ponoć znani jesteśmy ze świętowania urodzin, to jednak w mojej rodzinie jest to bardzo skromna uroczystość w gronie najbliższych.   

Różyczki zrobione metodą "toaletową" tym razem ze zwykłej krepy. Osadziłam je na druciku florystycznym a następnie powtykałam w kawałek budowlanej pianki. 

 
Wybieramy się z mężem do jego chrześniaka na urodziny. 

Cóż, bez prezentu ani rusz.

Chrześniak nastolatek, fajny chłopak, jedynak któremu bardzo trudno kupić prezent, bo jak powszechnie wiadomo jedynacy mają wszystko (albo prawie wszystko).

Pieniądze w kopercie - brrr mierzi mnie to nieustająco, ale jak się dysponuje ograniczonym budżetem to rzeczywiście ten kolorowy papierek wydaje się lepszym rozwiązaniem niż cokolwiek kupowane na zasadzie: a nóż widelec trafię w gust młodego człowieka (najczęściej jest to jednak chybiony strzał).

Lubię nietypowe rozwiązania. W necie naoglądałam się ostatnio przepięknych bukietów z cukierków, które tak mi się spodobały, że bardzo zapragnęłam takowy bukiecik zrobić jako nietypowe opakowanie bardzo prozaicznej papierkowej gotówki.

Kupiłam pralinki w ilości odpowiadającej wiekowi naszego solenizanta i ochoczo zabrałam się do dzieła.

I na własnej skórze przekonałam się, jak mocno wyobrażenie o czymś może różnić się od rzeczywistości.  Bukieciki na obrazkach, takie śliczne, słodkie i wydawało się prozaiczne w swej konstrukcji okazały się niełatwym orzechem do zgryzienia.

Jak sprawić, by pralinka trzymała się na patyczku?

Jak przymocować tubę i skąd ją cholibka wziąć?

Dlaczego to wszystko jest takie ciężkie i nieustająco wymyka mi się z bukietu?

Jak sprawić, by cukierkowe kwiatki układały się tak równiuteńko, jak na zdjęciach z netu?

Oj oj pytań było wiele ale nie poddałam się i po trzech godzinach coś tam wymodziłam, ale żebym była zadowolona z efektu, to nie powiem...

Jedno wiem na pewno: podziwiam osoby, które robią te cudne, równiuteńkie bukieciki, mój wygląda tak:

Duża róża "cenna" czyli z właściwym prezentem.

Jedynym moim pocieszeniem jest fakt, ze młody zapewne szybko "rozpakuje" ten bukiecik.

Nie poddaje się jednak, będę próbować dalej i szlifować swoje umiejętności.

pozdrawiam

Witam 

Przed nami Wielkanoc, wspaniałe święto kościoła katolickiego, radosne, kolorowe i słoneczne. 

Bardzo ważne dla wszystkich chrześcijan i mocno ugruntowane w polskiej tradycji z wszystkimi zwyczajami i obrzędami z nim związanymi.

Święto "koszykowe" - bez tego atrybutu nie wyobrażam sobie Wielkanocy.

I właśnie z tej okazji zapraszam Was serdecznie na dwa kursy przedwielkanocne, które chciałabym zorganizować jeszcze w marcu przed Wielkanocą  u mnie w pracowni w Bojanie.

I termin to 24 marzec (sobota) - godziny przedpołudniowe (10.00 - 14.00)

Na spotkaniu zrobimy jeden wybrany klasyczny koszyk wielkanocny, taki jak te:

 

II termin to 31 marzec (sobota) - godziny przedpołudniowe (10.00 - 14.00)

Na tym spotkaniu zrobimy koszyk wielkanocny - wybrane zwierzątko, do wyboru:

 

KOGUTKI

 KURY

 lub ZAJĄCE

UWAGA! Mogę taki kurs zrobić u Was w domu czy szkole czy innym dogodnym miejscu, warunkiem jest odległość od mojego miejsca zamieszkania - do 30 km (czyli  okolice od Wejherowa po Gdańsk i obrzeża) oraz chętne co najmniej trzy osoby!!!

Kurs w Bojanie odbędzie się, jeśli zapiszą się co najmniej dwie chętne osoby o czym będę informować na bieżąco. 


 z Chwaszczyna lub Koleczkowa mogę przywieźć do 4 osób samochodem !!!

Witajcie

Przemiła Pani Katarzyna zamówiła u mnie bardzo konkretną szkatułkę.

Dość wysoką, z wyplataną przegródką i wieczkiem, które będzie "trzymać się" pudełka. Kolor, ozdoby i zamknięcie - wszystko bardzo konkretne i zdecydowanie wybrane. 

Było to dla mnie spore wyzwanie - trzeba było trzymać się ściśle wskazówek i działać zgodnie z planem - żadnych improwizacji !

Szkatułka kosztowała mnie prawie tydzień pracy, trzeba przyznać że efekt tego nie odzwierciedla. Tym bardziej więc mam nadzieję, że spodoba się nowej właścicielce. Trzymajcie kciuki, zdjęcia poleciały do akceptacji.

widok ogólny:

Naokoło również pojedyncze kwiatki bratków.

Witam

Dzisiaj proponuje kompletny kursik na ozdobny koszyk z dwoma rączkami.
Przykłady takich koszyczków poniżej:

Żeby zrobić jakikolwiek koszyk na początku musimy mieć rurki.

Do skręcenia gazetowych rurek potrzebujemy gazety o dobrym papierze, patyczka do szaszłyka, kleju biurowego i nożyczek (1). 

Złożoną gazetę tniemy na pięć równych części wzdłuż górnej krawędzi (2). Przykładamy patyczek do gazetowego paska (3) i delikatnie prawą ręką kręcimy patyczkiem jednocześnie pasek podtrzymując lewą ręką (4). Końcowy rożek paseczka smarujemy klejem i dokręcamy (5). Gotowa rureczka ma około 55-60 cm długości i leciutko zwęża się ku przodowi (6).

W ten sam sposób przygotujemy rurki ze zużytego papieru ksero – są sztywniejsze od gazetowych i świetnie nadają się na osnowę koszyka

Koszyk zaczynamy od przygotowania kartonowego dna z rurkami osnowy.

Najpierw posmarujemy klejem wikolowym jedną tekturkę (8) i mniejszą ilością kleju spodnią stronę ozdobnego papieru (9). Teraz naklejamy papier na tekturę delikatnie wyciskając ewentualne bąble powietrza (10). 
Odrysowujemy kształt spodu naszego wzornika na drugiej tekturce (11) i wycinamy. To samo robimy z tekturką z naklejonym papierem(12). 
Otrzymamy dwa tekturowe dna, z czego  jedno pięknie ozdobione (13).

Przed ostatnią rurkę do wyplecenia przekładamy jak zawsze nad kolejną rurką i wkładamy od dołu w „oczko” powstałe w wyniku zagięcia pierwszej plecionej rureczki (26). 

Czas na ostatnia rurkę (27). Przekładamy ją przed rurka, którą przed chwilą postawiliśmy do góry i od góry wkładamy w powstałe oczko (28) (29). Następnie od dołu przekładamy pomiędzy dwoma rureczkami (30), lepiej widać to tu (31). Dolny brzeg gotowy.

Zaczynamy od połączenia dwóch rurek i zahaczenia ich o dowolną rurkę osnowy (33). 
Następnie rurkę, która jest z przodu koszyka przekładamy za kolejką rurką osnowy (34). To samo robimy z kolejna rurką, która jest z przodu kosza (35) i tak w kółeczko aż do momentu gdy skończą się pierwotne rurki (36). 

Teraz w środek koszyka wkładamy wzornik. Może nim być miska (40), doniczka, karton, styropian, drewno – cokolwiek o ciekawym kształcie i stabilnej konstrukcji. Dalej pleciemy ścianki w kółeczko tym samym splotem ósemkowym aż do osiągnięcia żądanej wysokości. Rurki, którymi pletliśmy zostawiamy z przodu – obetniemy je za chwilkę (41). 

Jednym z nich jest wykonanie pojedynczego warkocza. 

Pierwszym etapem jest zagięcie wszystkich rurek osnowy w dół, zahaczając je o kolejna rurkę (42).  Gdy dojedziemy naokoło do pierwszej rurki osnowy ostatnią przekładamy w powstałym oczku (43). Otrzymamy jeżyka (44).
Teraz każdą rureczkę zaginamy tak samo, tylko w górę (45) (46). Nasz jeżyk ma mocno sterczące igiełki (47).
Ostatnim etapem jest włożenie rurki osnowy w oczko z prawej strony, które powstało w wyniku dwóch poprzednich ruchów (48). Wszystkie końcówki rurek dość zdecydowanie pociągnijmy w dół, aby splot zakończeniowy mocno się związał (49). 

Po obcięciu wystających części nasz koszyk jest upleciony (50).

Zaczynamy od przełożenia dwóch złączonych rurek pomiędzy splotami ścianki koszyka (51) w dwóch miejscach w odległości takiej, by swobodnie włożyć dłoń (52). 
Rurki z dwóch stron przekładamy ponad krawędzią kosza i lekko oplatamy rączkę (53). Końcówki  rurek możemy podkleić dowolnym klejem (54). 
Następnie smarujemy całą rączkę klejem wikolowym i ciasno nawijamy dwie pozostałe rurki (55). Możecie użyć też wstążki lub jutowego sznurka.  Dla pewności można jeszcze podkleić rurkę na samym końcu i na trochę ścisnąć klamerką.

Po wyschnięciu bejcy koszyk zabezpieczamy lakierem wodnym lub nitro przynajmniej dwukrotnie, w odstępach czasu pozwalających wyschnąć poprzedniej warstwie (60). 
Lakierowanie utwardza wyroby i nadaje im cech wodoodporności oraz pięknie wydobywa kolor. 

Witam 

Przedwczoraj przylazło moje dziecię najmłodsze i zaskomlało o torbę na ramię. Na już, bo do szkoły MUSI mieć koniecznie, a w domu NIC absolutnie się do tego celu nie nadaje.

Zrobiła minę kota ze Shreka.

Nie jestem odporna na kocią minkę, więc westchnęłam ciężko, odłożyłam wiklinkę i przeprosiłam się z maszyną do szycia.

Powiedzieć, że umiem szyć to spora przesada ale wiem też, gdzie jest pedał i jak nawlec nitkę, więc obdarta z argumentów zaczęłam rozglądać się po domu, z czego by tu sprytnie tę torbę wymodzic... Znalazłam w garderobie spodnie syna ze sporą dziurą na pupie, odłożone w prehistorii zapewne z nadzieją, że je naprawię.

Stanęłam w prawdzie sama z sobą - nie naprawię ich już nigdy !!

I tak w bólach i mękach, przy okrzykach triumfu i rozpaczy powstała niezbędna i niezastąpiona torba na ramię, ukończona o jakże wdzięcznej nocnej porze, czyli gdzieś tak o 2.30...

Tak naprawdę nic szczególnego i nic specjalnie pięknego, ale kto nadąży za gustem młodego człowieka...